ห่างหายไปนาน
วันนี้เป็นวันสอบรองสุดท้ายค๊ะ
อย่างน้อยก็เอบเส็ดแล้วนะ
ช่วงนี้กำลังบ้าเล่น Friend For Sale หรือ FFS ภาษาของเด็กเฟสบุคนะเอง
สนุกมากมายค่ะ เพราะซื้อเพื่อนกันไปมา เก็งกำไร และปั่นเงินกัน ห้าๆๆๆ
พูดไปมาแล้วดูไม่ดีเหมือนกะลังเล่นหุ้น แต่ว่าสนุกตรงที่เราได้เป็นเจ้าของเพื่อนๆนี่แหละ
เอาเปนว่า ถ้าสอบเส็ดและปั่นงานเส็ดเมื่อไหร่แล้ว
จะเข้ามาเล่าและอัพเดทเรื่องตัวเองต่อ
คิดถึง exteen blog ที่สุดในโลกกกกกกกกกก...
ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมวันนี้มานั่งเขียนไดอารี่ที่มีหัวข้อดูทางการพิกล
"ความตั้งใจมั่น" .. จะไม่ให้เป็นทางการได้ไง ก็เป็นหนึ่งในหัวข้อ"บุคคลิกภายใน" ของคนเรา
หนึ่งในวิชา EFF SELL (ซึ่งย่อมาจากอะไร ..พาสินีก็ยังไม่แน่ใจ)
คิดว่าวันนี้ เราได้เล็คเชอร์ที่มีคุณค่ามากกว่าทุกครั้งที่เคยเข้าเรียนมาเลย
อ.โตบอกว่าบุคคลิกภายใน คือคุณสมบัติบางประการในตัวแต่ละบุคคล ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้ และแก้ไขได้ยาก ความตั้งใจมั่น คือปัจจัยข้อแรกของบุคคลิกภายในทั้งหมดทั้งมวลนั้น
ปกติ อาจารย์ก็ไม่ค่อยจะอธิบายอะไรให้รู้เป็นเรื่องเป็นราวซะทีเดียว มักเล่าเรื่องต่างๆ นานา ..ขอนาอีกที
เพราะมัน นานา จริงๆ จนบางครั้ง ก็ นา เกินไป จนไม่อยากเข้าไปนั่งฟัง
รุ่นพี่สายรหัสเคยบอกว่า "ข้อสอบวิชานี้ ก็ออกตามที่อาจารย์บอกนั่นแหละ" ..โอ้ว ตอนนั้นคิดแค่ว่า
ถ้าเป็นแบบนั้นละก็นะ ต้องมานั่งจำบรรดาวีรกรรมชีวิตอาจารย์แน่ๆเชียว
ก็แต่ละครั้งที่เล็คเชอร์ มีแต่เรื่องเล่าทั้งน้านนนนนน...
"ถ้าแกฟังดีดีนะ ก็มีบทเรียนอยู่ที่อาจารย์เล่านั่นแหละ" ..นั่นแหละ หาไม่เจอบทเรียนซะที
วันนี้คิดอะไรก็ไม่รู้ หรือเพราะว่าโดดมานักต่อนัก จนเบื่อโดดซะแล้ว ไม่รู้ว่าจะว่างไปไหนนักหนา
พาสินีและผองเพื่อนเลยก้าวเข้าไปนั่งฟังวีรกรรมดังว่าอีกครั้ง
(หลังจากรื่นเริงกระโดดโลดเต้นนอกห้องมาติดกัน 3อาทิด)
"ความตั้งใจมั่น" ..อาจารย์บอกให้จดหัวข้อแค่นั้น ..
"มา เด๋วผมเล่าเรื่องชีวิตผมให้คุณฟัง" ..มาแระ วีรกรรมอีกแล้ว
"ตั้งแต่ผมจบจากที่นี่ วินาทีนั้นคิดว่า จะไม่ขอเงินพ่อแม่ใช้อีกแล้ว ,, ผมตั้งใจมั่น"
นอกเหนือจากนี้ขอเล่าในภาษาพูดตัวเอง เนื่องจาก ไม่สามารถจดจำคำพูดได้ "เป๊ะ" ซะทีเดียว
อาจารย์เล่าว่า แต่ก่อนเคยเล่นพนันบ่อยมาก เอาเงินมาเล่นจนหมด ต้องไปยืมป้าจัน คนขายข้าวแกง
ในตึกมหิตฯ แล้วก็ต้องโทรไปโกหกพ่อ ว่าหนังสือเรียนภาษาอังกฤษมันแพ๊งแพง แล้วก็ได้เงินมาจ่ายคืนป้าจัน
และค่าเทอมเรียนต่อ
"ผมยังเคยเอาสร้อยทองที่แม่ให้ไปจำนำด้วยนะ ..เสียดายไม่ได้ไปไถ่คืนจนถึงตอนนี้"
อาจารย์รับงานทำทุกอย่าง ไปสอบอ่านออกอากาศวิทยุ ไปรับงานอ่านสปอตวิทยุ ได้50 บาท ก็ทำ
ทำงานเกือบทั้ง3 เดือน ถึงจะซื้อทองกะเค้าได้บ้าง ซื้อรถ ซื้อบ้าน ฟังแล้วทึ่ง
รับทำงาน งานเล็กๆน้อยก็ยังจะทำ เพราะ"ตั้งใจมั่น" เอาไว้แล้วว่า จะไม่ใช้เงินพ่อแม่อีก
อาจารย์บอกว่า อย่าเอาคำว่า ทำไม่ได้ หรือ ไม่มีเวลา มาอ้าง
"ตอนนี้พวกคุณตื่นเช้ามา ยังแบมือขอเงินพ่อแม่อยู่มั้ย" แล้วคิดอะไรได้บ้างรึปล่าว..
จบเล็คเชอร์วันนี้ เราหลงรัก "ความตั้งใจมั่น" ของอาจารย์ขึ้นมาทันที
แน่นอน ถ้าตั้งใจมั่น ก็ต้องทำได้แน่ๆ คนเราอย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิต
ควรจะพิสูจน์ตัวเองว่า ทำอะไรได้สำเร็จตามที่ตั้งใจไว้ได้บ้าง
อาจารย์จบเลคเชอร์ว่า ถึงตอนนี้พวกคุณตั้งใจมั่นจะทำอะไรได้บ้างในชีวิต..
..เรานั่งถามตัวเองในใจ
เราน่ะเหรอ ใช่สิ อยากหาเงินใช้เองใจจะขาด
แต่การหางานพาร์ท ทาม ทำไม่ได้ง่ายขนาดนั้น นอกจากงานบริการอย่างที่เคยได้ทำอยู่เกือบครึ่งปี
มันเหนื่อยสายตัวแทบขาด ..เราออกจากงาน
"ความตั้งใจมั่น" ..เพื่อนเราที่สมัครทำงานพร้อมกันตอนนั้น ยังทำงานเดิมอยู่ ยังเหนื่อยอยู่ และยังได้เงินอยู่
กับเราที่อ้างว่า "มันเหนื่อย" "ไม่มีเวลา" "งานยุ่ง" ซึ่งสุดท้ายแล้ว
ก็จำใจตนเองมานั่งฟังเลคเชอร์ที่ไม่คิดว่าจะมีประโยชน์อะไรเลย เพราะว่างเกินไป
แล้วความเข้าใจก็ก่อตัวขึ้นมาทันที นี่แหละบทเรียน.. ..
เห็นแล้ว เห็นชัดด้วย
"ความตั้งใจมั่น" -- คุณสมบัติบางประการในตัวแต่ละบุคคล ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้และแก้ไขได้ยาก
- - -
จบคลาสวันนี้เลยได้เรียนรู้อะไรบางอย่างอีกครั้ง
"ถ้าแกฟังดีดีนะ ก็มีบทเรียนอยู่ที่อาจารย์เล่านั่นแหละ" - - ได้อาจารย์โปรดมาอีกหนึ่งท่าน
และคิดว่าชีวิต มีคุณค่าเพิ่มมากขึ้นอีกโขทีเดียว
.. เวลาที่เหลืออันแสนมีค่าของชีวิตนี้ มีภารกิจสำคัญให้จดจ่ออีกครั้ง
สร้าง"ความตั้งใจมั่น"กับอะไรซักอย่าง และบรรลุมันให้ได้
หรืออย่างน้อย
วันศุกร์ของเรา ก็จะไม่ว่างให้เวิ่นเว้ออีกต่อไป ...
- - - -
ขอขอบพระคุณอาจารย์โตค่ะ
ปล. รายงานเยอะไปนะคะ แต่ว่า -*-
คุนนิ้วกลมบอกว่า " ความเหงามีตัวตน ก็เพราะเราไปสนใจมัน "
....แล้วมันจะมีวิธีไหน ที่ทำให้เราเลิกสนใจมัน
ในเมื่อมันเรียกร้องความสนใจซะขนาดนั้น ..,,
...
edit @ 19 Aug 2009 19:05:39 by CottoNiaK's
